Dalat

Ik ben nu in Dalat. Dalat is een stad in de bergen met een heerlijke temperatuur (25C) in vergelijking met de rest van Vietnam. Het is de eerste keer in 5 weken dat ik geen airco nodig heb in mijn hotelkamer. Je wordt in de stad steeds aangesproken door andere "easy riders" die een trip met me willen doen. Jammer maar ik heb al een "easy rider".

Morgen vertrekken we weer. We gaan in 7 dagen van Dalat, Mui Ne, Mekong Delta en dan naar de Cambodjaanse grens. Het is dan bye bye Vietnam and hello Cambodja. Ik ben benieuwd.

Ik vermaak me verder prima. Voor mijn doen ben ik al lekker bruin (natuurlijk niet zo bruin als Sabine (collega)). Af en toe kom ik leuke mensen tegen, het is hier wat lastiger want iedereen heeft zijn eigen kamer. Bijna elk hotel heeft gratis internet dus dat is de plek waar ik mensen ontmoet.

Hoi An - Dalat

English summery at the end

De afgelopen 6 dagen ben ik met een "easy rider", Binh genaamd (zie foto) van Hoi An naar Dalat gereden. Hij laat je onderweg van alles zien en stopt waar je maar wilt. Soms stopten we langs de kant van de weg om te kijken wat de mensen in het veld aan het planten waren. We keken hoe ze bakstenen maken, of bij een passievruchten plantage of een rubber plantage.
Of naar de lokale markt waar vooral voedsel te koop is. Ik ben blij dat ik vegetarier ben.

Ik ben vrijwel geen toerist tegen gekomen en ze spreken geen engels, fijn dus om dan een tolk bij je te hebben.
Voor de Vietnamezen ben ik blijkbaar erg mooi. Lange benen, lange armen, een witte huid (voor hun erg belangrijk) en donker blond haar. Vaak werd ik aangestaard alsof ik de Koningin ben of een buitenaards wezen.
Dat er geen ongelukken zijn gebeurt is een wonder, mensen keken erg vaak om. De eerste dag kwamen we een bus met vietnamezen (vooral mannen) tegen en de meesten hadden nog nooit een buitenlander gezien. Ze komen naar je toe raken je aan en dan vooral de vrouwelijk delen. We zijn toen maar snel verder gereden.

Gisteren was ik een echte toerist. Ik heb namelijk op een olifant gereden.

Rond rijden met een "easyrider" is duur maar wel de moeite waard. Je krijgt eindelijk Vietnam te zien. Je komt geen toerist tegen en niemand wil wat van je. Het is zo goed bevallen dat ik over een paar dagen in 7 dagen naar de Cambodjaanse grens ga en dan weer achterop de motor.

English

The last 6 days have I been on the back of a motorbike with an "easy rider". He took me from Hoi An to Dalat, ca. 900 km. We stopped underway to see all different kind of things, how they makes briks, how they harvest rice, what they plant, how the minority people live, local market and so on. We drove to the jungle and in the mountains.

The Vietnameze people thinks Im very beautifull, long legs, long arms, white skin (very important for the Vietnameze). Some of them havent seen a foreigner yet, very strange to go around and people staring at you all the time. I havent seen tourist at all, the local people cant speak english so its very nice to have a tolk.

Yesterday I was a real tourist, I ve been riding a elephant. Its one of the things you have to do in your life. (see the picture)

I survived!!!

(English summary at the end)

Ik ben vandaag wezen snorkelen, we gingen naar een eilandje bij de kust van Hoi An, het plaatsje waar ik nu ben. Nou ik weet het nu zeker geef mij de bergen maar.

Ik had geen zeeziek pil genomen omdat ik dacht dat het wel mee viel. Nou de heenreis heb ik heel strak naar de horizon zitten kijken. Ik heb niets in de zee hoeven achter laten maar mijn maag draaide zich behoorlijk rond.

En toen het water in. Nou zelfs liggend in het water op mijn buik was geen pretje, mijn maag had niet even tot rust kunnen komen. "Waarom vinden mensen dit leuk?", dacht ik toen.
Toen de andere mensen die aan het duiken weer boven kwamen gingen we naar een strand voor lunch. Nou daar zat ik niet echt op te wachten. Gelukkig hadden ze wel een pil voor mij. Drie hapjes rijst, een pil en een banaan heb ik weg kunnen werken. Toen weer naar de boot voor nog een duik en voor mij een snorkel.

En zie daar, de pillen werken echt. Nu heb ik genoten van mijn 2de snorkel tocht. Veel vissen gezien die je ook in de film "Nemo" ziet. Grote blauwe zeesterren en veel verschillend koraal.

Aangezien de wind veel sterker werd zijn we 2 uur eerder terug gegaan dan normaal om te voorkomen dat we vast kwamen te zitten op het eiland. Sommige mensen hebben 4 dagen vast gezeten. En de wind hebben we gevoeld ja, het ging behoorlijk te keer, maar met goede pillen valt alles opeens mee.


We zaten op een soort gelijk bootje, de golven waren hoger dan je op de foto ziet. Deze boot ging namelijk ook behoorlijk te keer maar ligt nu net toevallig recht.

Oke english
I have been snorkling today. There was a strong wind so I didnt felt very well. Even being in the water was not oke. I got a seasickness pil and that helpt very much. I enjoyed my second snorkel. I have seen a lot of fish that you see in the movie: "Nemo". Blue, red, yellow ones, big blue seastars and a lot of coral.
The way back was very much going up and down but the pil did its job.

Quiz!

Wie weet wat wat is?? /Who knows what what is?

Deze is van ca. 5 tm 12 cm groot en is vliegens vlug.

Deze wilde naar binnen terwijl het buiten hoosde.

Deze is hier ongeveer 20 cm lang.

Deze bleef heel stil zitten in de hoop dat ik hem niet zou zien, hij is ongeveer 30 cm lang.

Raar maar waar deze zijn hier ca.10 cm breed.

Deze was ook ongeveer 15 cm lang.

Deze soort is zeldzaam en zaten daarom achter het hek. Ze zetten ze wel uit in de jungle, ik heb ze gehoord maar niet gezien.

Oke dit is mijn dierenverzameling tot nu toe. Ik hoop nog wat grotere dieren voor mijn lens te krijgen.

Mijn boek is inmiddels uit. Ze hebben een klein maar verfrissend zwembadje bij het hotel, waar ik al meerdere keren in heb gelegen. Kort gezegd , ik ben aan het relaxen.

English version

Last sunday I was in Ninh Binh. I rented a bicycle and cycled to Tam Coc. I took there a boat ride of 2 houres. The first picture is taken during the cycle tour.
The second picture is of the area where I took the boat. I climbed up a mountain and had this few.
From Ninh Binh I took a sleeping bus to Hue. From there Ive been 2 days in a national park, Bach Ma. We walked to a waterval (last picture) and we took a swim there. It was very refreshing. We had to be carefull where we placed our feet because of the leeches. Luckely they couldn't come through my hiking boots. Before they climbed in I already managed to catch them. We stayed in the national park and went hiking again the next day. We saw beautiful watervals, one was 300 meters high.

Today Ive been on a motorbike trip through Hue and surrounding. It was very nice to see more then only the cities.

Tomorrow I go to the DMZ (demilitarized zone).

Meer foto's

Ik moest even uit zoeken hoe het ook alweer zat met de foto's zonder dat ik mijn toestel blokkeer, nou het is gelukt. Onderstaande foto is gemaakt terwijl ik door het Vietnameze landschap fietste op weg naar Tam Coc. In Tam Coc heb ik een boot tocht van 2 uur gemaakt maar dat weten jullie al aangezien ik dat in mijn vorige bericht heb geschreven.


Hier kijk je uit op Tam Coc, ik stond bovenop een berg en keek neer op de route die ik eerder met een bootje had afgelegd.

Ik ben net terug van 2 dagen bergen in het nationaal park Bac Ma. Ik had het geluk dat 3 duitsers al geboekt hadden waardoor ik ook mee kon. Op alle georganiseerde tripjes moet je minimaal met 2 personen zijn.

Gisteren naar een waterval gelopen en daar ook gezwommen. Heerlijk verfrissend.

Het lopen in een regenwoud is erg fascinerend en niet echt ontspannend. Overal lopen bloedzuigers die je dus echt bespringen. De meesten zitten op de grond en zijn erg snel sommige laten zich vallen. Ik toch maar mijn lange broek aangedaan en de pijpen in mijn sokken gestopt en dan maar hopen dat het helpt. Gelukkig had ik mijn bergschoenen aan waar ze niet door heen kunnen komen. Ze moeten echt omhoog kruipen, voordat ze over het randje gingen had ik ze meestal al gezien. Ze kruipen door de gatenvan je schoenveters maar ook door de gaatjes in je gymschoenen. Gelukkig hebben andere mensen dat ervaren.

Naast mooie uitzichten ook allerlei insecten enzo gezien. Hele grote wandelende takken, grote spinnen, een kameleon en allerlei andere insecten waar ik de naam niet van weet.

Later die dag zouden we naar de top van de berg gaan maar het begon te regenen. Even schuilen in een Vietcong tunnel maar daar liep het water al snel in. Dan maar naar een grot. De regen werd alleen maar erger dus na ca. ander half uur wachten toch maar naar de bus lopen. Het pad waar we eerder overheen gekomen waren was nu 1 grote rivier. Er bleef dus weinig droog.

Vandaag nog een poging naar de top en het is gelukt, wel heel mistig maar toch wat kunnen zien. Daarna nog naar 2 verschillende watervallen gelopen. Na de lunch naar een strand, het water is warm en niet echt verkoelend.

Nu terug in Hue, morgen de stad maar eens verkennen.

Hier ben ik weer een keertje zonder foto's. De vorige keer is er iets mis gegaan met mijn fototoestel nadat ik de foto's op internet heb gezet.
Als het goed is is het vandaag maandag ( ik ben de dagen en de data een beetje kwijt), ik ben vanochtend gearriveerd in Hue.

Vrijdag avond heb ik een bus naar Ninh Binh genomen. De bus zat al bijna vol toen ik erin kwam. Gelukkig kon ik nog redelijk voorin zitten naast een Vietnameze vrouw. Ze was erg aardig maar kon absoluut niet tegen het rijden in een bus en heb haar evrder niet meer gesproken.

Zaterdag een fiets gehuurd en over plattelandsweggetjes naar Tam Coc gefietst, erg mooi maar verschrikkleijk warm. In Tam Coc een bootje gehuurd en ons 2 uur lang laten varen. Erg mooie omgeving. Daarna geluncht en nog naar een tempel gefietst. Als laatste van die dag naar een tempel op een berg gelopen, warm maar het uitzicht was de moeite waard.

Zondag met nog 5 andere mensen uit het hotel naar een national park gegaan, Cuc Phuong. Daar naar een 1000 jaar oude boom gelopen, dat was een mooie tocht door het bos.

Gisteravond met en slaapbus naar Hue gagaan. Je ligt in 3 rijen achter elkaar in de bus. Gelukkig lig je dus niet tegen je buurman aan. De bedden zijn alleen wel gemaakt voor Vietnamezen en dus een beetje kort. Tot ca. 12 s'nachts luister je naar knoeterharde Vietnameze love songs en dat terwijl iedereen probeert te slapen. Om 6 uur ging de muziek weer aan, joepie. Ik heb gelukkig redelijk kunnen slapen.

Ik begin al aardig te wennen aan het klimaat en snap nu waarom mensen aircondition willen hebben. Het gaat ook steeds beter om mensen af te scheppen, vooral niet te vertellen waar je heen gaat want anders zijn zij opeens de dochter van de hotel eigenaar waar je heen wilt, of zij weten toevallig dat het hotel vol is en weten een beter hotel.
Ik heb inmiddels een paar woorden Vietnamees geleerd en daar snoer ik regelmatig een paar mensen de mond mee. Het wil ook nog weleens helpen om mijn water proberen te verkopen aan de vietnamezen, dan lachen ze en houden op met dat wat ze me willen verkopen of aanbieden. Het is een leuk spelletje.

Oke ik ga nu maar eens lunchen aangezien ik gisteren voor het laatst heb gegeten. Kijken of ik iets anders kan vinden dan rijst of noedels.